...

 

 

 

ว่าจะไ ม่อัพแล้วนะ.........

 

 

เ พราะเพิ่งอัพไป...เดี๋ยวโดนว่าว่าบ้าพลัง (แต่มันก็จริงว่ะ..)

พี่โ ด๋ย เรากลายเป็นพี่น้องบ้าพลังไปแล้วว่ะ...55+

 

ชื่อเ อ็นทรี่ฮามากก กรูตั้งอะไรของกรูวววว 

 

โ อเค เข้าเรื่อง...

 

จากที่นี้นะงิ

----------------------------------

 

 

 

 

"ผมเกลียดพ่อ!!!"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

...นี้มันครั้งที่เท่าไหร่แล้วนะที่ฝันแบบนี้...

 

ผมลืมตาขึ้นมาเจอกับความมืดสลัวๆที่ไม่ต่างกับตอนหลับตาเท่าไหร่นัก....ผมเผลอหลับไปห้องฉายหนังอีกแล้ว เสียงเครื่องฉายฟิลม์ยังดังอยู่อย่างนั้น..แก้วกาแฟเปล่าวางอยู่ข้างๆ ความจริงแล้วมันเป็นที่ๆไม่น่านอนเลยซักนิด  แต่ก็นะ...ความง่วงของคนเรามันก็อย่างนี้แหละ....

 

ผมพาตัวเองลงมาที่ชั้นล่าง กอดอกแน่น 

"ทำไมมันถึงได้หนาวขนาดนี้น่ะ..." ถึงจะพูดอย่างนั้นก็เถอะ แต่การแต่งตัวของผมก็ไม่ได้แตกต่างจากช่วงหน้าร้อนเท่าไหร่เลย 

"คุณกร... คุณกรครับ!" คูแซก เด็กหนุ่มที่คอยดูแลเรื่องตั๋วให้ผม เรียกผมมาจากหน้าตึก แล้ววิ่งกึ่งเดินเข้ามาใกล้ผมที่ยังยืนเกอดอกแน่น

"เงินค่าตั๋วทั้งหมดของเมื่อเดือนที่แล้วผมแยกไว้ให้แล้วครับ" เขาดูไม่หนาวเท่าไหร่...

"อืม ..คราวที่แล้วเราซื้อหนังกันมาเท่าไหร่ แบ่งไว้ให้ฉันแค่นั้นแหละ นอกนั้นเธอเอาไปแบ่งกะคนอื่นซะ" พอพูดจบผมก็ผละออกมาทันที

"แล้วไม่เอาเงินก่อนหรอครับ?" คูแซกรีบถามก่อนผมจะออกนอกตึก

"ไว้แถวนั้น เดี๋ยวฉันไปเอา" ผมหันไปพูดแล้วยิ้มให้ กลัวว่าเขาจะเป็นห่วง...

 

ผมเดินกอดอกแน่นไปตามทางถนน..บ่ายแท้ๆแต่หนาวเป็นบ้า...

 

คูแซกอายุตั้ง 20 กว่าๆแล้วก็จริง แต่แค่เห็นหน้าเขามันก็ทำให้ผมนึกถึงลูกขึ้นมา....มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่ไม่นึกถึงเจ้านั่นทุกครั้งที่มีเด็กผู้ชายสักคนเดินผ่านหน้าผมไป ... ผมเกลียดสภาพแบบนี้ ...บางครั้งก็คิดว่าตายๆไปซะจะง่ายกว่านี้ ...คนที่ตายจะรู้บ้างหรือเปล่าว่าจริงๆแล้ว คนที่อยู่น่ะเจ็บมากกว่าคนที่ตายเสียอีก ...ผมเคยมีชีวิตอยู่กับการเฝ้ารอบางสิ่งมีปีกว่า ผมตื่นขึ้นมาเพียงเพื่อจะรอเท่านั้น...

หลังจากรู้ข่าว..ของเจ้านั่น....ผมไม่รู้ด้วยซ้ำไปว่าทุกวันนี้ผมลืมตาตื่นขึ้นมาเพื่ออะไร....

ไม่มีอะไรที่ผมต้องคอยเป็นห่วง...

ไม่มีความจำเป็นอะไรที่ผมต้องดูแลตัวเองเพราะกลัวคนอื่นจะมาห่วงผมอีกแล้ว....

ไม่มีสิ่งสำคัญที่ต้องตื่นขึ้นมาคอยดูแลอีกแล้ว...

มันไม่มีอะไรเลย...

 

 

 

 

 

 

 

 

"..ผมอยากเห็นพ่อยิ้มบ้างอ่ะ.. หน้าเครียดๆเห็นจนเบื่อล่ะ..."

 

 

 

...จะเหลือก็แค่คำพูดที่ผมพอจะจำได้เท่านั้น...

 

เฮ้อ...ถึงจะชินแต่ก็รำคาญเหมือนกันนะ จามบ่อยๆอย่างนี้เป็นใครก็ต้องรำคาญ...แม้กระทั่งคนรอบข้าง...

"ฮัดชิ้วว! อ่ะ!?" ....ผมนั่งอยู่กับพื้น ...หันไปเจอเด็กผู้ชายคนนึงนั่งอยู่เหมือนกัน ผมสีส้มๆทรงแปลกๆนั้นทำให้ผมจำเขาได้ สงสัยว่าเราคงจะชนกันล้มไปคนละทาง...

"อ่ะ ขอโทษฮะ เป็นอะไรมั้ยครับ ขอโทษฮะ ผมรีบไปหน่อย กลัวว่าจะส่งนมไม่ทันน่ะฮะ" เขาพูดด้วยท่าทีเลิ่กลั่กนิดๆ 

ผมไม่ได้ตอบอะไร.....ได้แต่เงียบอยู่อย่างนั้น...

"ป...เป็นอะไรรึเปล่าครับ? ขอโทษจริงนะฮะ แต่อย่าโกรธเลยนะครับ อ่ะ! ผมช่วยครับ" เขาเข้ามาพยุงผม ขณะที่ผมพยายามจะลุกขึ้น...

"..........เธอไปทำงานต่อเถอะ..."  ผมไม่ได้พูดอะไรไปมากกว่านั้น..มันนึกอะไรไม่ออกเสียมากกว่า...

"อ่ะ ครับ ไม่เป็นไรก็ดีแล้วฮะ" เขายิ้ม "ผมไปก่อนนะครับ" ผมยิ้มให้เหมือนทุกครั้งและรีบเดินจากออกมาก่อนที่เขาจะเป็นฝ่ายที่เดินจากไป...

 

 

 

 

ผมเดินเข้าไปในตึก เจ้าหนูตะเภาก็วิ่งกระดิกหางดุกดิกมาหาทันทีที่เข้าไป ผมลูบหัวมันเล่นอยู่สักพักแล้วรีบผละออกมา เมื่อเห็นเกลเดินเข้ามา ยิ้มให้เขาเพื่อส่งสัญญาณว่าผมสบายดี ถึงหน้าตาผมจะไม่ได้บอกอย่างนั้น แต่ผมก็ไม่ต้องการให้ใครมาเป็นห่วงผมตอนนี้ ...

ผมนั่งคุดคู้อยู่บนโซฟา มองขวดยาที่ตั้งอยู่บนโต๊ะข้างหน้า ยาแก้แพ้ ผมเกลียดมัน แต่ผมจำเป็นต้องกินมันทุกครั้งที่อาการแพ้ผมกำเริบ...นั่งมองมันไปอย่างนั้น.....ไม่ได้มีความหมายอะไร ... 

 

 

 

'ผมเกลียดพ่อ!!!'

 

 

ผมไม่น่าพูดกับพ่อไปอย่างนั้นเลย เพราะเมื่อได้ประสบกับตัวเองแล้วผมถึงได้เข้าใจว่าพ่อเจ็บขนาดไหน...ผมมันก็แค่ลูกเลวๆคนนึงที่ไม่เคยแม้แต่จะคิดที่จะดูแลพ่อตัวเอง ไม่เคยแม้แต่พยุงตัวพ่อขึ้นเมื่อเห็นพ่อล้มไปตรงหน้าเพราะขาพ่อไม่ดี ... ผมไม่น่าเกิดมาเป็นลูกพ่อเลย... ผมไม่น่าเกิดมาด้วยซ้ำ เพราะการเกิดของผมได้ทำลายชีวิตดีๆของพ่อและแม่ แล้วยังภรรยาและลูกอีก... 

ศิล...แกก็ไม่น่าเกิดมาเป็นลูกพ่อเลย เด็กดีๆอย่างแกน่าจะไปเกิดกับคนที่ดีกว่านี้ เป็นเพราะพ่อ แกถึงจากไป แต่พ่อก็ไม่อยากลืมแกไป....พ่อกลัวว่าวันนึงลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วพ่อก็นึกหน้าแกไม่ออกอีกต่อไปแล้ว..พ่อไม่มีรูปแกสักรูป พ่อจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าแตะตัวแกครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่...พ่อไม่เคยพูดกับแกดีๆด้วยซ้ำ มีแต่คำว่าด่าทอที่ออกไปอย่างไร้เหตุผล...พ่อมันทุเรศสิ้นดี ......

 

ผมนั่งร้องไห้คนเดียวอยู่อย่างนั้น...ช่างทุเรศสิ้นดี...มีคนเคยบอกผมว่าอย่าอยู่คนเดียว ...เพราะความคิดมันจะทำร้ายเรา  แต่ผมไม่ต้องการให้ความคิดผมไปทำร้ายคนอื่นเหมือนกัน...

 

 

 

 

 

 

นอกหน้าต่าง เย็นมากแล้ว วันนี้ผมใช้ชีวิตได้ไร้สาระสิ้นดี ...ผมล้างหน้าและออกจากห้อง  ว่าจะไปเดินเล่นข้างนอกซะหน่อย....เผื่ออะไรๆมันจะดีขึ้น ผมเดินสวนกับกลัซ เขายิ้มให้ผม ผมยิ้มตอบเหมือนไม่อะไรเกิดขึ้น...แต่จริงๆแล้วมันก็ไม่ได้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น...

ลงมาข้างล่างผมก็เจอเกลยืนอยู่หน้าตึก....ก่อนที่ผมจะทำอะไร เจ้าหนูตะเภาก็วิ่งมาหาอีกแล้ว...เกลก็หันตามมา

"ฮะๆ หนูตะเภานี้จริงๆเลยน้า กลิ่นฉันมันแรงขนาดนั้นเลยรึไง วิ่งมาหาซะทุกครั้งเลย"  ผมเล่นกะเจ้าหนูตะเภาเหมือนทุกครั้ง แล้วก็จามออกมาชุดใหญ่ อ่า ... ลืมไปแล้วว่าตัวเองก็แพ้ขนสุนัข... แต่ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลยนิ แค่จามเอง...

แล้วตรงหน้าผมก็มีผ้าเช็ดหน้า ที่เกลยื่นมาให้ ผมหัวเราะนิดนึง ก่อนจะรับมาเหมือนทุกครั้ง เกลก็ทำหน้าแบบเดิมของเขา

"วันนี้ว่างมั้ย?" ผมหันไปถาม "ฉันอยากดื่มอีกน่ะ..." เขาทำหน้าของเขาแบบเดิม แต่ผมก็พอจะรู้ว่าเค้าไม่พอใจเท่าไหร่...

"น่า...วันหลังไม่ดื่มล่ะ" ผมพูดไปทั้งๆที่ผมรู้ว่าเขาไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว...

 

 

 

 

".....พ่อ....ผมอยากให้พ่อเลิกเหล้าว่ะพ่อ..."

"...มันไม่ง่ายอย่างที่พูดนะเว้ย ไอ้ศิล..."

 

 

 

 

---------------------------------------------

*EDIT- ลืมลง ขอขอบคุณ =[]=!!

หนูโนเอล ผู้ทำให้ใจป๋าหวั่นไหว (ห๊ะ? )

คุณเกล ผู้ถูกป๋าทำให้หวั่นไหว (ห๊ะ!?? )

น้องกลัซ ผู้ที่โผล่มาเพราะความลำเอียงส่วนตัวของไอ้หนาว

หนาว : กรูวแต่งอะไรฟระเนี่ยยยยยยยยยยย 

เ กิดมาไม่เคยแต่งฟิคเว้ยยยสลัดผักเอ๊ยยยยยยยยยย นี้เป็นครั้งที่สอง....

 

คือ แต่งไปแต่งมา .... นี้มันจดหมายลาตายนี้หว่า !!!! 

สิ้นหวังแ ล้ววววว Zetsubou Shitaaaa~~!

 

ไปๆมาๆ แม่งฟิควายแล้วเว้ยยยยยยยย !!!

 /พี่โด๋ยวิ่งมาตบปลิดปลิว เพราะและจะหวงกรมากกว่าหนาวเสียอีก (ฮา)

 

 

 

 

จบเ อ็นทรี่ไปอย่างเอวัง

ผิดตรงไ หนขอโทษด้วยเน้อ รีบ  มันดึกแล้วหงะ

 

 

 

 

edit @ 15 Jan 2009 08:24:27 by Kid [Naokun]

edit @ 22 Jan 2009 18:19:05 by Kid [Naokun]

Comment

Comment:

Tweet

อ่ะ นึกว่าเมนท์ไปแล้ว ยังไม่ได้เมนท์อ่ะ

เราอ่ะนะ เราอ่ะ *จิ้มพื้น* คุณกรนี่มันชายไทยธรรมดาๆ หดหู่สุดๆไปเลยอ่ะ ตบตีลูกสินะ ตบตีลูกใช่มั้ยหึ้ !!!!

เท่ชะมัดเลยอ่ะ ,,- -,, ความโมเอ้ ชาวไทยชาวบ้านที่เมาแล้วตบตีลูกมี เกิดมาไม่เคยเข้าใจมาก่อนเลย แต่ตอนนี้ก็รู้สึกถึงมันขึ้นมา เศร้าเข้าไปคุณกร รู้สึกผิดเข้าไป คุณสมควรได้รับแล้วอ่ะ คุณกรที่แตกสลาย หึหึหึ อยากแอบถ่ายรูปลุงตอนร้องไห้สุดๆไปเลย แม่งมันมีอะไรซักอย่าง อะไรซักอย่างจริงๆ

ps รักษาตัวนะคะคุณลุง

ps อ่านมาถึงข้างล่างตรงคอมเมนท์ของหนาวแล้วฮาว่ะ จดหมายลาตาย ... ท่าจะจริงอ่ะ

#10 By [ S h e c k ] on 2009-01-18 18:48

ถอนหายใจเม้นปีนเกลียวสองเม้นข้างบน เฮ้อ...ไม่ไหวๆ

ว่าแต่

บ้าพลังคนน้องอัพไวจังเลยค่ะ (/me พี่หนาวตบฉาด)

ชีวิตรันทดเกินไปแล้วเฮีย!!! ไหนว่ามาเยียวยา เฮียเล่นย้ำคิดย้ำทำแบบนี้มีหวังเครียดกินหัวตายกันพอดีค่า

นมหน่อยมั้ย เดี๋ยวฝากตาโนเอลไปส่ง?(เกรงว่าอาการจะหนักขึ้นน่ะสิ)

คาดได้ว่า หากกรพำนักพักอยู่ในเมืองอุดมสุขนี่ต่อไปจะต้องช่วยให้ดีขึ้นแน่ๆค่ะ ฟันธง=w=/

#9 By Demetria Nachtwey on 2009-01-15 22:55

เศร้าไปไหนเนี่ยยยย พระเจ้านี่หรือ ชีวิตต (อ่านสิ้นหวังแล้วมาซินะ TwTb)

แอร๊ยย ขยันอัพเกินไปแล้วว (ตามอ่านแทบไม่ทัน =w="")

ขอบคุณที่วาดน้องนันค่า~~
เม้นในเอนทรี่ก่อนไปแล้วหนา >3< (กระโดดกอดด)<< น่ากลัวยิ่งนัก

ป.ล. เกล.. ปฏิเสธไม่ได้ซินะ (me/ตบบ่า)
sad smile

#8 By yooney มาเยือน~ on 2009-01-15 20:53

อ....ไอ้บ้าพลังคนน้อง !
me/โดนพี่หนาวตบข้อหาปีนเกลียว ก่อนจะโดนพี่โด๋ยตบปลิว
อ...อัพอีกแล้ว อัพอีกแล้วชอบจัง แต่สงสารกร = 3 =
ยิ่งพี่หนาวอัพบ่อยกรยิ่งกลายเป็นบุคคลน่าสงสาร (ฮา)

กรี๊ดดดดดดดดดดด โนเอลโผล่ ~
โนเอลในสายพี่หนาวดูน่ารักเรียบร้อยขนาดนั้นเลยเหรอคะ ฮา
ด...ดีใจจริง ๆ ที่พี่หนาวเลือกโนเอลไปทำให้กรเสียน้ำตา
รู้สึกเป็นเกียรติมาก ๆ เลยล่ะค่ะ me/โค้ง

เกลต้องกลายเป็นที่พักใจของคนทั่วเมืองแน่ ๆ !!!
... สงสารกรแต่ก็รู้สึกว่าตอนกรเศร้าน่ารักดี
เราเป็นมาโซหรอกเรอะ !!! กรี๊ดดด =[ ]= !!!


แต่งมาอีก แต่งมาอีก แต่งมาอีก นี่คือการไซโค me/โดยสกายคิก

#7 By •Kuma90! ★ :) on 2009-01-15 20:41

ยังมายืนยันซ้ำอีกทีในบลอคนี้ว่า...

"ถ้าศิลป์ไปเกิดกับคนอื่น เสปิร์มมันก็คนละตัวกันสิคะพี่!
อาจจะไม่ได้ออกมาคาวาอี้โหย่เน้แบบนี้ก็ได้นะ คุ่นฟันธง!!!"

(/โดนพี่หนาววิ่งมาเสยปลิว)

#6 By KUN on 2009-01-15 17:40


พี่น้องบ้าพลัง !
ยกมือเห็นด้วยสุดติ่ง
ขอแนะนำให้ไปเป็นพรีเซนเตอร์กระทิงแดงทั้งคู่เลยไป๊ !
ชิ่ววว ว !

(/โดนหมัดคู่)

จริง ๆ อยากจะบอกว่า โฮกมากเลย 55
แต่ . เรื่องมันเศร้าอีกแล้วล่ะสิ TT'
คิดว่าการอยู่บลอดเวนไปนาน ๆ
จะทำให้อะไรอะไรดีขึ้นได้เองล่ะ !

โนเอลลลลโผลลลลลลล่
วาเลนไทน์ไปไสล่ะเนี่ยยยยย !
คำตอบคือ กำลังถูกไอ้แหล(liar)เต๊าะอยู่ 55



ปล. อัพอีกก็ดี ไม่ได้ว่าอะไร 55


#5 By โคตรไอซ์ . on 2009-01-15 17:31

Y_Y โอ้ คุณกรช่างหน้าเศร้า
วันไหนเหงาๆ เบื่อๆ มาหาลีออนที่ห้องสมุดมั้งก็ได้นะคะ T__T

นึกภาพกรแต่ละอิริยาบถมันดูเนิบๆ แบบขรึมๆ แต่หนักแน่นไปหมดเลย ว๊าก >_< ชอบ! คนอะไรเท่เป็นบ้า

ปล. รักษาสุขภาพด้วยย อย่าทำให้คนอื่นเขาเป็นห่วงเซ้ะ!! (อินจัด )

#4 By lovecook on 2009-01-15 16:09

เศร้าจังเลยค่ะ

อยากส่งกวิณไปปลอบเกล แต่ท่าทางจะทำให้แย่กว่าเดิมอ่ะค่ะ ฮาาาsad smile

แต่กรก็มีเกลให้ปลอบแล้วใช่ไหมล่ะค่ะ ฮุฮุฮุ open-mounthed smile

me/โดนจขบถีบออกนอกบลอค

#3 By ป้าซาบ on 2009-01-15 03:15

กร๊ากกกกก คึกกันจริงๆ เลย คู่นี้นี่!!!!
นอนไม่หลับ ลงมาออนอีกรอบ...แล้วก็เจอ!
โอ้ว ขอพลังจงสถิตย์อยู่กับท่าน!!!!!!!!!!

ไม่ดิ ทางนี้ต่างหากที่จำเป็นต้องได้รับพร 555+

โอ้ กร เก็บกดหม่นเศร้าจริงอย่างที่ใครๆ ก็ว่ากัน หอพักเกลกลายเป็นศาลาคนเศร้าซะแล้ว! (ไม่หรอก ไม่...ยังมีน้องกลัซที่สดใสร่าเริง กับอัลมอนด์ที่ดูยังไงก็เจิดจ้าอยู่นะ)
กรท่าทางเปราะบาง อา อยากปลอบ(อีกแล้ว) นั่งอยู่เฉยๆ ก็คิดถึงเรื่องเจ็บช้ำได้อีก โฮ ป๋ากรขา อยากกดป๋าแล้ว (โดยโด๋ยตบปลิดปลิวอีกคน open-mounthed smile )
ก็...ก็ป๋าน่ารักนี่นา อดใจไม่ไหว

สุดท้าย อา...เกล เกลโผล่ ดีใจจนเนื้อเต้น ทำไมเขียนไปเขียนมารู้สึกว่าคู่นี้มัน...อืม....มีความเป็นไปได้ *ทำเสียงจริงจัง* เมื่อไหร่คู่นี้จะxyzคะ?(โดนโด๋ยวิ่งมาถีบจนร่วงโกร๋น )

ขอบคุณที่เขียนถึงเกลนะคะ cry อีฟหวังว่าจะมีโอกาสเขียนถึงกรอีกในอนาคตอันใกล้(...โคตรๆ) open-mounthed smile

#2 By อีฟ on 2009-01-15 02:51

(/อีโมอร๊ากกกกกกกกกก)

น้ำเน่า!!! น้ำเน่าแต่เศร้าชิหายเลยเว้ยเห็ดเอ้ยยยยยยย

พ่อลูกสินะ! ตูเข้าใจ! ตูเข้าใจความโมเอ้แบบพ่อลูกววววว (แต่ตูไม่เข้าใจโมเอ้โชตะว้อยยยย)

โนเอลโผล่ด้วย XD กรี๊ดดดดด ซากุราบะคู้งงงงง (/โดนตบ)

เกลด้วย เกลลลล

อา...กรโคตรเก็บกดหมองหม่นเลยว่ะ หอพักเกลนี่มันศาลาคนเศร้าหรือไง... แถมบ้านตรงข้ามยังเป็นทัตสึมิอีก ยอดไปเลย!

จดหมายลาตาย... (/อึก) ตูก็ว่างั้นแหละ...

#1 By ++Wadoiji++ on 2009-01-15 01:56