[BT] ไม่มีอะไรดี

posted on 02 Nov 2009 05:55 by orb01 in BT
 
 
 
 
 
 
 

(เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของโปรเจ็กบลอดเวน)

 






เซ็กส์....
 
 






ไม่ทันคิดถึงเรื่องนี้เลยว่ะ... หรือเราจะเสื่อมสมรรถภาพทางเพศ... ไม่ใช่น่า..
ผมคิดถึงเรื่องที่คุยกับ... เอเดนเมื่อคราวที่แล้ว... อืม...
 
 
 
 


มันไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องนั้นนี้หว่า.. ไม่ๆ จริงๆคือไม่ทันคิดนั่นแหละ... ผมนั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่ตรงระเบียงห้องตัวเอง ระเบียงที่ว่านี้ก็ไม่ได้กว้างอะไรนัก แต่ผมก็ดื้อพอจะลากเก้าอี้ออกมาตั้งแล้วนั่งดื่มเบียร์กระป๋องมันตรงนั้น แค่เพราะอยากนั่งมองเมฆที่ลอยเอื่อยๆบนฟ้า แต่ขี้เกียจที่จะเดินออกจากห้อง ลมเย็นสบายพัดผ่านไปเป็นช่วงๆ เสื้อยืดสีขาวธรรมดานี้มันช่างรับลมดีได้จริงๆ...



 
 
 

คนรักงั้นเหรอ...



 
 
 


จริงๆผมแค่คิดถึงความตั้งใจของตัวเองที่จะบอกความรู้สึก...อะไรสักอย่าง.. ให้ชาร์ลีรู้...แต่ผมอดนึกถึงแฟนเก่าผมไม่ได้... ไม่สิ แค่คิดถึงคำว่ารัก หน้าเธอมันก็โผล่ขึ้นมาในหัวผมแล้ว ทุกครั้ง.. ถึงมันจะนานมากแล้ว จริงๆแล้วผมยังรักเธออยู่นะ.. แต่เราก็คู่กันไม่ได้จริงๆว่ะ เธอดีเกินไป.. มันไม่ใช่คำบอกเลิกสุดคลาสสิคอะไรนั่น แต่มันเป็นอย่างนั้น เธอดีเกินไปจริงๆ... 
 
 
 
 
 
อย่างน้อยก็เมื่อเอาเทียบกับคนอย่างผม... 
 
 
 
 
 

บางครั้งก็อดคิดไม่ได้ว่าผมอาจจะเจอเธออีก... ขนาดพี่ชายที่ผมไม่คิดว่าในชีวิตนี้จะได้มองหน้ากันอีก...ผมก็เจอมาแล้วก็อดคิดไม่ได้ว่าผมกับเธอก็มีสิทธิ์...แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ไม่ได้อยากเจอเธอ... ตั้งแต่ตอนที่จากกับเธอแล้ว ผมไม่คิดแม้กระทั่งจะไล่ตามไป... พ่อของเธอทำถูกแล้วที่เอาตัวเธอไปจากผม ถูกแล้ว...
 
 
 
 
 
ที่กลัวคือการได้เจอกันอีกครั้งมากกว่า
 
 
 
 

....
 
 
 
 
 

มาคิดๆดูแล้ว... ชาร์ลี.. ก็เป็นคนดี...ที่ดี.. เกินไป... อาจจะเป็นเรื่องแย่ก็ได้ที่ผมจะทำตามความตั้งใจของตัวเองที่คิดไวนั้น...
 

แย่ว่ะ....
 
 
 
เรามันไม่ใช่คนดีพอที่จะมีใครได้เลยนะเว่ย...
 
 

บ้าเอ๊ย!! แล้วทำไมไม่คิดให้เร็วกว่านี้ว่ะ!! ไอ่กรเอ้ยย! แกแสดงออกไปชัดเจนขนาดนั้นได้ยังไงว่ะ บ้าชะมัด!
ยิ่งคิดคิ้วก็ยิ่งพันกัน ผมเริ่มโมโหอย่างไร้สาเหตุ... ไม่หรอก จริงๆคือผมขี้เกียจหาสาเหตุ โมโหก็คือโมโหแหละว่ะ...

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

.....
 
 
 
 
 
 


คิดเรื่องอื่นดีกว่าฟ่ะ... ผมตัดความคิดไปง่ายๆ


 
 
 
 
 

กระดกเบียร์จนหมดกระป๋องก็โยนทิ้งเข้าไปในห้อง ก่อนจะคว้าอีกกระป๋องที่วางเผื่อไว้ที่พื้นขึ้นมาเปิด...


 
 
 


จะว่าไปก็คิดถึงศิลป์เหมือนกันแฮะ...
ผมมองเมฆสีขาวลอยเอื่อยๆบนฟ้าสีส้ม ฟ้าวันนี้โปรงมาก มากเกินไป ผมอยากให้ฝนตกมากกว่า...
"อย่างศิลป์ลูกพ่อน่ะอยู่ข้างบนอยู่แล้ว..." ผมว่าผมกำลังพูดกับท้องฟ้าอยู่...จิบเบียร์อีกนิดหน่อย
"แย่ตรงที่ว่าถึงพ่อตายก็ไม่เจอแกว่ะ ฮ่ะๆ เพราะพ่อคงไปอยู่ข้างล่าง..." แล้วผมก็ชะเง้อหน้ามองผ่านระเบียงลงไปยังพื้นเบื้องล่าง ผู้คนในเมืองก็ยังใช้ชีวิตตามปกติ... 

 
 
 
 


แล้วเรามานั่งคิดย้อนอดีตอะไรอยู่ตรงนี้ว่ะ...

 
 
 
 


"ไปหาชาร์ลีดีกว่าหว่ะ..." 


 
 
 


ว่าแล้วผมก็เดินออกไปทั้งๆอย่างนั้น...
ทิ้งเก้าอี้และกระป๋องเบียร์อยู่กันตามลำพัง ณ ระเบียงห้องผมเอง...






---------------------------------------------------------

 
 
 
 
 
 
 

"คุณพ่อไม่อยู่หรอกค่ะ"



"ห๊ะ?" ผมมองหน้าสาวน้อยของชาร์ลีอย่างสงสัย... ไม่อยู่งั้นเหรอ นานๆจะไม่อยู่บ้านทีนะเนี่ย.. ไปไหนกันนะ... 
 
 

ได้รู้จากพูนิก้าต่อมาว่าชาร์ลีไปต่างเมือง... ธุระงั้นเหรอ... อะไรกันนะ... ไม่เห็นบอกกันเลยแฮะ... อา แย่จริงๆตลอดทางก็คิดมาว่าจะพูดอะไรบ้างไว้ อืม... จะกลับเมื่อไหร่กันนะ... ความคิดแล่นไปเรื่อยๆขณะที่ผมมองพูนิก้ากำลังล๊อคประตูบ้าน

 
 
 
 
 
"อ่า..." พูนิก้าส่งเสียงทัก ทำให้ผมหยุดคิด
"หือ?"
"คุณกรจะทำยังไงคะ.... "
".....?"
"ถ้าเกิดคุณพ่อไม่กลับมาอีกเลย..."
"................" 
 
 
 
 
 

ผมนิ่งไป

 
 
 
 


ผมไม่เข้าใจคำถามของเธอ... 



ไม่สิ ไอ่คำถามน่ะเข้าใจ แต่ทำไมเธอถึงถามอย่างนั้น? 



การที่คนเราจะคิดที่จะถามอะไรคนอื่นแบบนี้มันต้องมีความเป็นไปได้อยู่แล้วไม่ใช่หรือไง... 



ชาร์ลีจะไม่กลับมาหรอ หมายความว่ายังไง... 



จะไม่กลับมาได้ยังไง... 



เขาไปไหนกันนะ...



บ้าจริง... 



ไม่กลับมาเหรอ... 



ไม่กลับ... 



ไม่กลับมา...



งั้นเหรอ...







ถ้าชาร์ลีหายไปแล้วฉันจะอยู่ได้ยังไง...

 
 
 
 



ผมนิ่งไปนานพอสมควร... จ้องหน้าคนถามคำถามอยู่อย่างนั้น... ผมพยายามลากสติกลับมองพูนิก้า... เธอเป็นเด็กสาวที่น่ารัก... ผมคิดถึงศิลป์ขึ้นมา... ไม่มีใครไม่กลับมาหาลูกตัวเองหรอกน่า...
 
 


"ชาร์ลีต้องกลับมาสิ.." ผมยิ้ม "เพราะเขาจะทิ้งลูกที่น่ารักอย่างหนูได้ยังไงกัน"

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

แต่กับคน.. ที่ไม่มีอะไรดีอย่างผม... มันก็ไม่แน่...




 
 
 
 
 
 
 


ผมมองพูนิก้าขึ้นรถของลุซโคฟไปเห็นว่าจะไปอยู่ทางนู้นช่วงที่ชาร์ลีไม่อยู่... ผมไม่ได้แสดงท่าทีเป็นมิตรอะไรเท่าไหร่... 

แต่ก็ไม่ได้คิดจะหาเรื่องอะไร...




-----------------------------------------


 
 
 
 
 
 
 
 
 

"อืม...."



ผมถือวิสาสะนั่งที่ชุดโต๊ะหน้าบ้านของชาร์ลี... มือประสานกัน ไม่ได้มองอะไรเป็นพิเศษ แค่ปล่อยให้สายตาลอยๆอยู่กับลวดลายของโต๊ะ...



 
 
 

ผมพยายามไม่คิดอะไรมากไปกว่า



 
 
 



'อากาศชักจะเย็นเกินไปแล้วนะ....'
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 


Comment

Comment:

Tweet

อร๊ายยยยย ตะกรแฟมิลี่แมนด์มากๆๆๆๆ >[]<
มากยิ่งกว่าที่คิดไว้เสียอีกกกก
ชอบตอนที่คิดถึงศิลป์ แล้วก็คำทิ้งท้ายอ่ะ มันฉึกๆๆในอกล่ะ
คมดี - -+

ดูๆไปแล้วนายมันเป็นคนที่ชอบชีวิตเรียบง่ายสินะตะกอน ไม่ชอบความเปลี่ยนแปลง อืมๆๆ ธรรมดาของผู้ชาย อา อ่านตอนนี้แล้วไม่เห็นความเคะของตะกอนแฮะ! แต่รู้สึกว่ามันมีความเป็นเมะที่อ่อนโยนลึกๆ ถึงจะพยายามมองตัวเองในแง่ร้ายก็เถอะ

โอ้ว นี่มันช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อสินะ ในอนาคตนายอาจจะได้เจอกับสิ่งที่ดีขึ้นนะ ตะกอน!open-mounthed smile

#10 By jackywinter on 2009-11-03 03:44

อา กรซังน่ารักมาก มาก มาก มาก

ยิ่งอ่านกร ชั้นยิ่งภาพแกซ้อนทับขึ้นมาเลยว่ะ
แบบ ระบบความคิดพวกแกสองคนนี่คล้ายกันมาก
บางที ก็อดทำไม่ได้เลยอะ

กรแม่ง ใจดีว่ะ คือ ใจดีอะ เข้าใจมะ
ไม่มีเหตุผล (กุอธิบายไม่ถูกไงละ 555)
มองคนอื่นมากกว่าตัวเอง แต่ก็อย่ามองมากไป
จนลืมความต้องการของตัวเองซะละ สู้เขา คุณกร!

ปล. กุขำ tags เจี้ยๆ 55555555
เยี่ยมเลยค่ะ บรรลัยมันเข้าไปอีก!!
ไม่ต้องนอนกันเลยทีเดียว !!!!!

อา จริงสิ ตอนต่อไปจะเป็นยังไง ไว้จะรออ่าน 555
ตกลง กรรอชาร์ลีตลอดเลยสินะ สินะ สินะ

#9 By Amina Eirwen on 2009-11-03 03:12

อุ๊ย เขียนตอบเดิ้นและชาลีสินะ

กรี๊ดดดด
กร๊าซซซซซโซฮอลลลลลลลลลลลล

มีแว้บถึงศิลป์ด้วยล่ะ
ไหนๆก็ไหนๆละ

แหนว เธอส่งพ่อลูกนั่นมาแดนเคะซะดีๆ

อ โบระ เริ่มเขียนลุงไม่อกแล้วนะ เพราะแหนวนั่นแหละ !!
เรื่องนี้ซีเรียสนะเนี่ยยยยยยยย
(มากด้วย)
(มากจริงๆนะ)
(Orz)

ฉัยบ้าไปแล้ว ...
เพราสองพ่อลูกนั่นแหละ orz

ปล.กรอย่าลืมบอกชาลีให้อ่อนโยนด้วยนะ เดี๋ยวกรจะเจ็บจนทนไม่ได้ ...แม่ยกห่วง
ปล.2 สรุปแล้วฉันไม่ได้เม้นท์เกี่ยวกับเนื้อหาเท่าไหร่เลย ดันเป็นเรื่องกรศิลป์อีกแล้ว Orz
ปล.3 ก็มันน่าฟัดนี่ .. ไม่ใช่ น่ารักต่างหาก
ปล.4 หนาวคงคิดว่า ทำไม ปล. แมร่มเยอะจังวะ นั่นเพราะหนาวไม่ทำตามข้อเรียกร้องแม่ยก
ปล.5 สุดท้ายแล้ว คิดไม่ออกว่าจะ ปล. อะไรต่อ แต่อยากให้มันลงสวยๆ เลยจบที่ 5 ไง

....

ปล.6 รู้สึกตัวเองเกรียนจริงจัง เมนท์นี้ ...

666 Satan ...

สไตน์ x รุ่นพี่ ไงล่ะ (เกี่ยวมาก)

#8 By Pupu Meteor on 2009-11-03 01:13

ตากร อาฉันชอบความไม่ค่อยคิดอะไรของกรดีว่ะ อยากทำก็ทำเลย ..

โดนพูนิก้า ท้าทายด้วยเวิร์ดเล็กๆ แบบนั้น แต่ก็คิดคำตอบน่ารักซื้อใจลูกสาวกลับมาได้ ยอดจริงๆ น่ารักสมเป็นคุณกร (จากความเท่ กลายเป็นความน่ารักแล้ววึ้ยย พยายามเข้านะกร)

#7 By [ S h e c k ] on 2009-11-03 00:37

ทำไม่ทำตัวน่ารักขึ้นเรื่ยยๆ ล่ะคุณกรเห็นใจคนอ่านบ้างซี่

แหมคุณกรคิดมากน่า ไม่เห็นต้องหาเหตุผลที่คนคนหนึ่งจะมาอยู่ข้างๆ คนอีกคนหนึ่งเลย แค่ทำช่วงที่อยู่ด้วยกันให้ดีที่สุดเท่านั้นก็พอ


เซ็ง- นี่คิดอะไรแบบนี้เป็นด้วยรึครับ /ตบกบาลลูกชาย

#6 By akua on 2009-11-02 22:20

หยุดเดี๋ยวนะเลยนะคะพี่โด๋ย คุณจะทำอะไรน่ะ.... นั่นมันเลวร้ายยิ่งกว่ายิงคนตายอีกนะ (/ตบแหนบหลุดจากมือพี่โด๋ยไป)


ขึ้นต้นมาด้วยคำสั้นๆ ง่ายๆ แค่พยางค์เดียวแต่เล่นเอาไอ้คุ่นสะดุ้ง - - ไม่นะคุณกร ชัดเจนเกินไปแล้วนะคะคุณกร คุณกรลาม๊ก~~!!

/เอาผ้าไปห่มให้คุณกรแล้วลันลี้จากไป

#5 By KUN on 2009-11-02 15:43

; - ; อ๊ะ....
(//กอดกร)

บ้าบ้าบ้า ; - ;
(//เอาแหนบมาถอนหนวดกร)

#4 By ++Wadoiji++ on 2009-11-02 14:33

กรน่ารักดี ฮ่าๆ
แต่นะ ขนาดกรแม่งยัง "ห๊ะ !"

หลุดขำออกมาล่ะ

*เดินไปกอดกันกลมกับสองคนข้างบน*

#3 By @Brown Sucre's on 2009-11-02 10:49

อือ อ่านแล้วรู้สึกว่ากรน่ารักเหมือนกันล่ะซาบ *แท็กมือ*

#2 By อีฟ on 2009-11-02 10:46

ทำไมอ่านแล้วรู้สึกว่ากรน่ารัก orz

ไม่ได้นอนเลยเรอะ sad smile

แล้วจะรอตอนต่อไป...

#1 By ทราย (Xiang-gu) on 2009-11-02 06:12