[RP-sa01] พริกหยวกมอไซต์ชน

posted on 01 Jul 2011 20:26 by orb01 in illust
 
 
 
 
 
 ไม่ๆ นี่มิใช่คอมมูใหม่แต่อย่างใด..
 
 
 
 
แต่คือชั้นจะลอง..เอาโรเปมาอัพดู..  /ช่างกล้า..
 
 
 
 
แต่ก็นะ 555555 กลัวว่าไฟล์มันหาย อย่างน้อยมันก็อยู่ในบลอค
 
 
 
คำเตือน : 
  • เอ็นทรี่นี้จะยาว.. ในระดับหนึ่ง
  • เพราะมันเป็นโรเป ฉันเลยไม่ได้เอาออกแม้กระทั่งวันที่และเวลาที่เล่น..  /มันไม่ขลัง
  • อาจจะไม่ค่อยมีคนอ่านเท่าไหร่ 555 แต่ก็อยากลองดู /เพราะยังไม่เคยเห็นใครเอาโรเปปืดๆมาแปะบลอค
  • เนื้อหาไม่เกี่ยวกับในการ์ตูนหรือเรื่องจริงๆอะไรใดๆทั้งสิ้นนะฮร้า 
  • และเนื่องด้วยมันเป็นโรเป.. ทุกอย่างเลยค่อนข้างสด oTL 
  • ภาษงภาษา อะไรเงี้ยก็สดกับหมด 555 ปล่อยเรื่องไหลไปเรื่อยๆ 
 
 
 
 
 
โอเค เริ่ม..
 
 
 
 
 
 
 
อันนี้ไม่ใช่โรเปของฮันคริสน่ะนะ 555 เป็นของซาคาอากิ 
ซึ่งเป็นแบบ .. โลกพาราเรลอ่ะ  แบบ ... ภาษาไทยเขาเรียกไรว่ะ โลกคู่ขนาน? อะไรแบบนั้น
 
 
ก็...
 
 
 
 
 
 ม.. ไม่ๆ นี้ไม่ใช่ที่ชั้นวาดมาเพื่อการนี้หรอกนะ..
 
 
คือจริงๆแล้วภาพนี้จะวาดมาอัพบลอคหลอกว่าทำโดว่ะ oTL แล้วลืม / FAIL มาก.. /หลอกได้แต่ในเฟสก็ดีใจละ  /โดนชก
 
 
 
 
แต่จะบอกว่ามัน พาราเรลแบบนี้ละนะ 5555555 
คือคนไม่เคยอ่านก็ไม่เกี่ยวน่ะนะ 5555 มันแทบจะเป็นคนละเรื่อง
แต่เอาตัวละครเขามา..  /โคตรละเมิดลิขสิทธิ์เลย /แต่เพื่อฟามก๊าวแล้ว..
 
 
 
 
 
 
 นี่คืออากิ... โลกนี้..
 
  • นิสัยเหมือนเดิมน่ะแหละนะ.. /คนเล่นก็พยายามใ้ห้มันไม่ OOC เท่าทีี่ควร oTL
  • โลกนี้ไม่เป็นวิทยายุทธว่ะ oTL แอบเสียดายเหมือนกัน /แต่ด้วยบท ด้วยอะไรแล้ว /บทกันเลยทีเดียว
  • เป็นประธานบริษัทล่าา 
  • นิ่ง..
  • เนี๊ยบ..
  • เฉียบ..
  • อายุ 38 เท่าในการ์ตูนน่ะแหละ..
  • เป็นพวกแต่งกับงาน..

 

 นี่ก็ซาคากิโลกนี้

  • รายนี้แทบจะเหมือนเดิมทุกอย่างเลย 555
  • เป็นพนักงานบริษัทอากิซาเมะน่ะแหลนะ
  • อายุ 29 .. /ฟามก๊าวของช่วงห่างระหว่างอายุคือ 9 ปี.. /ไม่ใช่ประเด็น
  • เฮ้วๆ
  • ขี้อาย (?)
  • ตรงข้ามกับอากิทุกอย่างน่ะแหละ 555555 

 

 

 

 

 

โอเค.. จุดเริ่มของทุกอย่างในโลกนี้คือ การ์ตูนของโค...  

/โคนี่แม่มเป็นจุดเริ่มต้นของหลายอย่างมาก /มองแจ่มสวย

 

 

เพราะฉะนั้นฉันเลยจะเอามาแปะอีกรอบน่ะนะ.. เพราะมันต่อกับโรเปเลย..

/ขอขอบคุณโคโนฮะงาคุเระที่อนุญาติให้เอามาแปะได้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[9/3/2011 21:00:11] ซาคากิ: ..........................

[9/3/2011 21:00:13] ซาคากิ: ......................

[9/3/2011 21:00:14] ซาคากิ: ...............

[9/3/2011 21:00:15] ซาคากิ: .........

 

[9/3/2011 21:02:13] ซาคากิ: ..................เอ่อ.............(หันหลังให้อากิอยู่ สูดลมหายใจเข้าอย่างแรงแล้วผ่อนออก หัวใจเต้นแรงแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน.......ดวงตาที่ปิดสนิทนั้นค่อยๆลืมขึ้นมาในขณะที่มือกำลังหยิบสิ่งนั้นออกจากกระเป๋าสูท)

 

 

 

....อ...เอ่อ....คือว่า...............

 

 

 

[9/3/2011 21:04:55] อากิซาเมะ: ..หืม? ... (/มองแผ่นหลังของอีกฝ่าย.. ส่งเสียงถามเบาๆเหมือนเป็นเชิงว่ารอฟังซาคากิอยู่..)

 

[9/3/2011 21:17:56] ซาคากิ: .......................(สุดท้ายก็กัดฟันลงไปอีกครั้ง.....หัวใจเต้นรัวขึ้นอีก.....ฝาที่ครอบสิ่งที่ส่องประกายนั้นเปิดออก...แต่ก็ยังไมได้หันหลังกลับไปเผชิญหน้าอากิ.....)

[9/3/2011 21:18:12] ซาคากิ: ....................

[9/3/2011 21:20:02] ซาคากิ:

 

 

..............อากิซาเมะ..........

 

 

( เอ่ยชื่ออีกฝ่ายออกมาเบา ๆ ในที่สุดสองเท้าก็หันไปประจันหน้ากับอากิ มือที่ถือครองแหวนเพชรล้ำค่านั้นหันตรงมาใส่ร่างตรงหน้า......สูดลมหายใจเข้าหนึ่งที .....)

 

 

............แต่งงานกับฉันนะ.............

 

 

[9/3/2011 21:31:37] อากิซาเมะ: ........... (/ตาเบิกกว้างขึ้นอย่างตกใจ..เหมือนจะหยุดหายใจไปชั่วครู่กับการกระทำของอีกฝ่าย...มองหน้าของซาคากิที่เหมือนจะเขินน้อยกว่าตนในตอนนี้เสียอีก..)

 

 

..... ฉัน.. (/พูดออกมาแล้วก็เงียบไป..หรี่ตาลงช้าๆพร้อมกับเลื่อนสายตาหลุบลงไปทิ้งบริเวณเท้าอีกฝ่ายเพื่อหลบสายตาและหลีกเลี่ยงการมองสิ่งของในมืออีกฝ่ายนั่น.. แล้วพยายามกลับมาสีหน้าปกติของตน..)

 

 

 

[9/3/2011 21:35:48] ซาคากิ: ...............(พอพูดออกไปแล้วก็รู้สึกโล่งขึ้นมา...แต่ก็ยังไม่ทั้งหมด เขินยิ่งขึ้นไปอีกเมื่อเห็นสีหน้าของอากิซาเมะในตอนแรก  แต่ก็คลายลงเมื่ออีกฝ่ายเงียบไป.......หลุบมองแหวนในมือ ก่อนจะเหลือบมองอากิอีกครั้งเหมือนรอคำตอบ...กลืนน้ำลายอึก)

 

[9/3/2011 21:46:10 | Edited 21:46:41] อากิซาเมะ: ....... ฉัน.. (/หลุดปากคำเดิมออกไปอีกอย่างไม่รู้ตัว.. เหมือนจะเงยหน้าขึ้นมองแต่ก็ยัง เหมือนกับว่ากลับมาสีหน้าปกติของตนไม่ได้ .. เซตัวไปด้านข้างเล็กน้อยเพื่อเอามือเท้ากับระเบียงไว้ รู้สึกว่าไม่เคยมีอาการแบบนี้เกิดขึ้นกับตนมาก่อน..มืออีกข้างล้วงกระเป๋ากางเกงไปเพราะอาการประหม่า..ขมวดคิ้วมุ่นมองลงพื้นเหมือนครุ่นคิดอะไรบางอย่าง..)

 

.... (/ก่อนจะเงยหน้าขึ้น.. มองอีกฝ่ายด้วยสายตาสงบนิ่งเท่าที่ตนจะทำได้ และท่าทางเหมือนพร้อมจะให้คำตอบกับซาคากิ..)

 

 

ฉันว่า.. มันเป็นไปไม่ได้..

 

 

 

(/พูดเสียงเรียบที่สุดเท่าที่ทำได้.. พยายามที่จะไม่หลบตาอีกฝ่ายเพื่อเป็นการให้เกียรติ.. คงสีหน้านิ่งๆไว้แต่แววตากลับแสดงความเศร้าออกมาอย่างเห็นได้ชัด.. ทั้งๆที่เมื่อสักครู่มีแต่ความดีใจอย่างเห้นได้ชัดไม่แพ้กัน..) (ฉัน..ขอโทษ..) (/ได้แต่คิด..กัดฟันลงเล็กน้อย..)

 

 

[9/3/2011 21:58:13] ซาคากิ: ...........ห่ะ.................. (เมื่ออากิพูดจบก็ถึงกับเงียบไป...........ไม่นึกว่าอีกฝ่ายจะตอบมาแบบนี้เท่ากับนี่คือความผิดหวังอย่างที่สุด....ความรู้สึกเคว้งคว้างเกิดขึ้นทันทีในขณะที่ยังคงมองหน้าอีกฝ่าย จ้องเข้าไปในดวงตาอันว่างเปล่านั้น......มือทั้งสองแทบจะร่วงเหมือนไม่มีแรงขึ้นมากระทันหันแต่ก็ตั้งสติไว้ สีหน้าแสดงออกถึงความสงสัย ตกใจ และ ผิดหวัง)

[9/3/2011 22:01:16 | Edited 22:01:38] ซาคากิ: ..............(อ้าปากขึ้นเหมือนจะพูดอะไร แต่ก็ไม่ได้พูด เลื่อนใบหน้ามาด้านข้าง แต่สายตามองลงพื้น)

ฮะ...ฮะ..ฮะฮะ ฮ่าฮ่าฮ่า...! (ในที่สุดก็หัวเราะออกมา แต่สีหน้าไมได้ยิ้มไปด้วย) .....ธ..โธ่...อากิซาเมะ...ถ...ถ้านายไม่ชอบแหวนวงนี้ก็บอกฉันสิ...! (เสียงตะกุกตะกัก ตาเบิกโต คิ้วขมวดกันแน่น) .....ฉ..ฉันจะได้ซื้อที่มันแพงกว่านี้ สวยกว่านี้...ห..ให้นาย.....(เงยหน้าขึ้นมามองอีกฝ่าย แววตาดูเศร้า) ...ร..ร...หรือว่า...ไม่ชอบที่นี่......!...

 

 

 

[9/3/2011 22:15:07 | Edited 22:15:30] อากิซาเมะ: ..... (/ขมวดคิ้วมุ่นขึ้นเมื่อเห็นท่าทีผิดหวังของอีกฝ่าย.. หลุบตาลงมองพื้นจนได้.. ไม่อยากที่จะต้องเห็นอาการเหล่านั้น.. แต่ตนก็เป็นต้นเหตุเอง..ขยับตัวออกมายืนด้วยขาตัวเองแทนที่การเท้าระเบียง.. พยายามสงบอารมณ์และพยายามไม่มีอารมณ์ร่วมไปกับอีกฝ่าย) 

 

ซาคากิ.. (/เอ่ยชื่ออีกฝ่ายขึ้นในที่สุด พยายามลงเสียงหนักแน่นเพื่อให้รู้ว่าจริงจัง..)

 

นายก็รู้ว่าฉันหมายถึงอะไร... (/เงยหน้าขึ้นสบตาซาคากิ.. พยายามไม่ก้าวเท้าหนีออกมา ไม่อยากเห็น... ไม่อยาก... (ฉันมัน..เห็นแก่ตัวชะมัด...) ในที่สุด.. ก็หันหลัง.. เดินออกมา ขมวดคิ้วหลับตามุ่นเหมือนจะกลั้นน้ำตา )

 

 

 

[9/3/2011 22:23:06] ซาคากิ: .................(ไม่ได้มองตามอากิไป....ดวงตายังคงเบิกกว้าง คิ้วขมวดมุ่น มองลงพื้น....มือที่ถือแหวนนั้นสั่นเทา) 

 

.......ฮะ...ฮะฮะ........(ยกมือข้างหนึ่งขึ้นมากุมบริเวณดวงตาของตัวเอง...จากปากที่ฉีกยิ้มในการหัวเราะนั้นเปลี่ยนมากัดฟันแน่นจนริมฝีปากสั่น ยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น....)

 

 

[9/3/2011 22:29:10] ซาคากิ: .........นั่นสินะ....มันจะเป็นไปได้ยังไง......( พูดขึ้นเสียงเบาในขณะที่มือที่ถือแหวนนั้นสั่นขึ้นเรื่อย ๆ  ....ฉันมันหวังไปคนเดียวเอง...ทุกสิ่งทุกอย่างทั้งหมดฉันมันคิดเข้าข้างตัวเองทั้งนั้น....ไม่มีทางที่เขาจะรักฉันและอยู่ด้วยกันตลอดไปหรอก.....)  ....มันจะเป็นไปได้ยังไง..!!! (ตะโกนออกมา หันหน้าไปที่ระเบียงก่อนเขวี้ยงแหวนวงนั้นออกไปในขณะที่ตะโกน เหวี่ยงออกไปให้ไกลที่สุด ให้ไกลออกไปเหมือนอารมณ์ที่ขุ่นมัวของตนข้างใน จนแหวนนั้นล่วงหล่นลงไปในทะเลหายไปจนลับตา)

 

 

......(หอบหายใจเล็กน้อย....มองไปยังอากาศว่างเปล่าที่ไม่มีอะไร ไกลออกไปอีกก็เห็นเป็นเส้นขอบฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว..........ดวงตายังคงเบิกกว้างอยู่...คิ้วเลิกขึ้นเหมือนจะร้องไห้.....สุดท้ายก็ก้มหน้าลง  หลับตาของตัวเองแน่น....สองมือจับขอบระเบียงแน่นจนสั่นไปหมดทั่วทั้งแขน...ไม่มีเสียงใดๆเกิดขึ้นนอกจากเสียงคลื่นด้านล่างกับหยดน้ำตาที่ไหลลงริมระเบียง...)

 

 

 

 

[9/3/2011 22:32:19] ซาคากิ: ......................................

 

 

 

[9/3/2011 22:32:21] ซาคากิ: ...............................

 

 

[9/3/2011 22:32:23] ซาคากิ: ...........................

 

 

[9/3/2011 22:32:24] ซาคากิ: ....................

 

 

[9/3/2011 22:32:25] ซาคากิ: .............

 

 

 

 

[9/3/2011 23:55:16] อากิซาเมะ: (การประชุมของวันนี้ผ่านไปได้ไม่ดีเท่าไหร่ ความเห็นไม่ลงตัว..แต่ละฝ่ายมีความเห็นแตกต่างกันออกไป ต่างคนต่างเสนอความคิดเห็นส่วนตัวขึ้นมา ยุ่งเหยิงไปหมด จนยืดเยื้อไปถึงบ่าย นั่นรวมไปถึงการที่ต้อง..กินข้าวกันในที่ประชุม...)

[9/3/2011 23:56:36] อากิซาเมะ: .... /นั่งพิงพนักมองผัดพริกพยวกในจานอาหารตรงหน้าตน.. ละเหลือบตาขึ้นมองคนอื่นๆที่กินเข้าไปอย่างเอร็ดอร่อย

 

 

[9/3/2011 23:57:51] หัวหน้าสักฝ่ายนึง : อ่าว ท่านประธานไม่กินหรอครับ? (/ยกช้อนขึ้น มองคนที่เป็นประธานนั่งนิ่งตั้งแต่อาหารมาเสริฟแล้ว)

 

 

[9/3/2011 23:59:32 | Edited 23:59:41] อากิซาเมะ: ... เดี๋ยวฉันมา (/ตอบกลับไปเสียงเรียบ.. ยืน