[BT] นาย..

posted on 03 Jan 2012 23:46 by orb01 in BT
 
 
 
 

(เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของโปรเจ็กบลอดเวน

ต่อจาก [BT] PRAY
หมายเหตุ : คริสมาสต์ปี 2010 นั่นเอง..
 
 
 
 
 
 
 

...

กล่องของขวัญใบเล็ก ๆ ลอยอยู่ในทะเล 
 
หลังจากที่ผู้รับได้เขวี้ยงมันลงไป

 
 
 
ลมทะเลกับคลื่นที่ซัดแรงนั้น พามันลอยออกไปไกลขึ้นเรื่อย ๆ
 
เขาจะไม่นำมันกลับมาอีก..
 
 
 



----------------------------------------

 
 

"มีอะไร?"

 
 
 
 
จิตรกานต์ วิชิตวงศ์เอ่ยถามเมื่อเปิดประตูบ้านออกมาเจอกับเจ้าน้องชายที่ไม่เคยโผล่มาให้เห็นหน้าแม้จะอยู่เมืองเดียวกัน

 
 
"เข้าไปได้ไหม?" กรถามกลับ ไม่ต้องการคำตอบ ถือวิสาสะเดินเข้าไปในบ้านหลังใหญ่นั่น "หรูแฮะ" มองไปรอบ ๆ แล้วนั่งลงที่โซฟา

 
 
"เข้ามาในบ้านคนอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาต.. เขาเรียกว่าผู้บุกรุกนะรู้ไหม" กานต์มุ่นคิ้ว ดูไม่พอใจ แต่ก็จัดน้ำมาวางให้ที่โต๊ะหน้าโซฟา
 
 
 
 
"พี่ไม่ใช่คนอื่น" เลิกคิ้วกวน จิบน้ำแล้ววางลง
 
 
"มีอะไร?" พี่ชายถามซ้ำ กอดอก
 
 
น้องชายไม่ตอบ 
 
 
 
 
 
--------------------------------------------- 
 
 
 
 
กรนั่งอยู่เฉย ๆ  พิงโซฟาไป นานสองนาน
 
กานต์ไม่ได้ถามอะไรเขาอีก

 
 
 
 
ผ่านคริสมาสต์ไปไม่กี่วัน 
 
เวลานี้เขาควรไปหาชาร์ลี ตามปกติ
 
แต่กลับไม่แน่ใจ อะไรบางอย่าง 
 
เลี้ยวมาบ้านพี่ชาย 
 
ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูทที่ใส่ประจำ
 
กำกล่องเล็ก ๆ นั่น
 
หลุบตามองแก้วน้ำตรงหน้าที่น้ำแข็งเริ่มจะละลายไปหมด
 
พยายามไม่คิดอะไร แต่ทำไม่ได้
 
 
 
ชีวิตคนเรานั้นสั้น เหมือนน้ำแข็งในน้ำ เหมือนเทียนไขที่ถูกจุด
มันหมดลงง่าย ๆ ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง กรรู้ข้อนี้ดี


 
ยกฝ่ามืออีกข้างขึ้นลากผ่านไรผมด้านหลังที่ดูสั้นไปกว่าแต่ก่อน
กรวางอดีตไปสักพักแล้ว ถึงจะยังหวั่นใจในบางเรื่อง แต่ไม่มีเหตุผลที่ต้องยกขึ้นมาอีก
 
 
เขาแค่สับสนเมื่อเห็นแหวนของชาร์ลี
รู้สึกดีใจ และเขายอมรับในข้อนี้
ไม่ใช่ไม่อยากใส่ แต่ไม่คิดว่าคู่ควร
 
 
คิ้วเริ่มขมวดเข้าหากันอีกครั้ง
ถอนแว่น หลับตา เลื่อนนิ้วมาบีบเข้าที่หว่างคิ้ว

 
 
....

 
 
เสียงกริ่งประตูดังขึ้นทำลายความเงียบ
กรหันไปมองประตู ก่อนจะเงยหน้ามองเพดาน พื้นของชั้นสองที่พี่ชายขอตัวขึ้นไปทำงาน
 
 
 
"สวัสดี?" ถือวิสาสะเปิดประตูรับแขกเสียเอง มองชายหนุ่มตรงหน้าแล้วพอจะนึกออกว่าเจ้าหนุ่มดูขี้โรคนี่เป็นบุรุษไปรษณีย์ประจำเมือง แถมยังหิ้วหอบถุงอะไรมาพะรุงพะรัง
 
 
 
อีกฝ่ายเบิกตาขึ้นเล็กน้อยเหมือนตกใจ กรไม่แน่ใจเหมือนกันว่าหน้าเขามีอะไรติดอยู่รึเปล่า

 
 
"ส..สวัสดีครับ" อีกฝ่ายดูเลิ่กลั่ก "คุณ.. จิตรกร?" และเรียกชื่ออย่างไม่แน่ใจนัก
"เรียกกรเฉย ๆ ก็ได้" กรเลิกคิ้ว ยิ้มให้เล็กน้อยเหมือนทักทาย
"อีวาน" เสียงกานต์ดังขึ้นจากด้านหลัง เจ้าตัวคงได้ยินเสียงกริ่งจึงลงมาดู 
 
 
กรได้รู้ว่าอีวานคนนี้มาทำอาหารให้พี่ชายตัวเองแทบทุกเย็น รู้สึกแปลกใจ ปนขำ
อีวานเองก็ดูจะแปลกใจกับใบหน้าที่ดูคล้ายกันของพี่น้อง 
กรทำตัวเป็นผู้ฟังที่ดี พูดน้อย เหมือนมีเรื่องให้คิด
คนเป็นพี่ชวนให้อยู่กินข้าวเย็นด้วยกัน แน่นอนกรปฏิเสธ

 
 
 
เขาไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องอยู่ที่นี้
 
 
 
 
 
------------------------------------------------------------


 
 
มือที่ว่างเปล่านั่นกอดอกซุกเข้าไปในเสื้อสูทระหว่างเดินแบบไร้จุดหมายตามเคย
หนาว.. กรคิดได้แค่นั้น
 
 
หลุบตาพ่นเอาไอออกมาเป็นควัน มองดูผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาในเวลาเย็นของเมือง
ต่างคนต่างใช้ชีวิตตามวิถีของตัวเองไป ทำในสิ่งที่ตนคิดว่าทำแล้วดีต่อตัวเองและคนที่เขารัก
 

ทุกคน.. ต่างมีความประสงค์เดียวกัน..
คือมีชีวิตที่มีความสุข แล้วแต่ว่าความสุขของแต่ละคนนั้นขึ้นอยู่กับสิ่งใด

 
ความสุขของจิตรกรนั้นเรียบง่าย อบอุ่น ใจดี และเพียงพอสำหรับเขา
แต่ความคิดไร้สาระ.. การยึดติดกับอดีต.. และความเห็นแก่ตัว.. ของตัวเองกำลังทำให้เขามองไม่เห็น

 
 
 
 
มัวแต่เดินก้มหน้าก้มตาคิดเลยเพิ่งมาสังเกตว่าแว่นตาของตนขึ้นฝ้าจึงถอดเอามาเช็ดกับปลายเสื้อเชิ้ต ถอนหายใจออกมาเป็นควันเล็กน้อย ก่อนจะยกแว่นขึ้นมาสวมกลับเข้าที่ด้วยภาพที่ชัดขึ้น..

 
 
 
 
และเขาก็เห็นความสุขอยู่ตรงหน้า
 
 
 
 
 
 
"ชาร์ลี?"

 
 
 
 
กรมุ่นคิ้วสงสัย ยิ้ม ๆ มองซ้ายขวา เดินเข้าไปหาชาร์ลีที่กำลังจัดของบนตะกร้าจักรยาน กรเดาเอาเองว่าชาร์ลีคงเพิ่งกลับมาจากตลาด
 
 
"คุณกร?" ชาร์ลีหันมาตามเสียงเรียก สีหน้าดูแปลกใจ "ส.. สวัสดีครับ" ชาร์ลียิ้มให้ ทุกอย่างดูปกติ
 
แต่กรกลับรู้สึกแปลกๆ
 
ขมวดคิ้วมุ่น เดินเข้าไปคว้ามืออีกฝ่ายเหมือนเด็กเอาแต่ใจ "มากับฉันหน่อย" ชาร์ลีมุ่นคิ้วสงสัย แต่ไม่ได้ถามอะไร


 
 
 
 
---------------------------------


 
 
 
"ความสุข.. ของนายคืออะไร?"
 
 
 
 
กรเอ่ย หลังจากที่พาอีกฝ่ายเดินมาที่ท่าเรือ ที่ทะล..
เขาไม่ชอบอยู่ใกล้มัน..  มีอดีตไม่ดีมาก่อน..
เหมือนกับว่าเขารู้สึกได้ถึงอดีตอันเลวร้ายและความโง่ของตนลอยปะปนมากับกลิ่นคาวนั่น
 
 
 
"ไม่ต้องตอบตอนนี้.. " กรพูดเสริม เลิกคิ้ว ยิ้มให้ ขณะที่ชาร์ลีกำลังอ้ำอึ้ง หันหลังเดินไปจนจะสุดท่าเรือ 
 
 
 
 
 
ลมทะเลทำให้ชาร์ลีรู้สึกหนาว ถึงจะมีผ้าพันคอและเสื้อคลุม แต่กรกลับไม่มีอะไรที่ต่างไปจากตอนหน้าร้อน "คุณกร.. ผม.." ชาร์ลีเดินตามไป ถอดผ้าพันคอออก เพื่อที่จะให้คนรัก

 
 
"นาย" กรหันมา พูดสั้น ๆ ทำให้อีกฝ่ายชะงักมือไปอย่างสงสัย
 
"..ครับ?" ชาร์ลีตอบรับ ยื่นผ้าพันคอให้กร
 
"นาย.." กรซ้ำคำไปอีก แล้วหัวเราะนิด ๆ ก่อนจะรับผ้าพันคอนั่นมา แล้วพันกลับคืนไปที่คอของอีกฝ่าย
 
 
 
 
 
 
"นาย.. คือความสุขของฉัน"
 
 
 
 
 
 
กรประหม่า กับคำพูดเสี่ยว ๆ นั่น ถึงเขาจะรู้สึกอย่างนั้นจริง ๆ เขารู้เรื่องนี้มานานแล้ว 
 
"ฉันไม่รู้ว่านายกำลังกลัว.. หรือคิดอะไรอยู่" กรรีบเสริมก่อนชาร์ลีจะทันพูดอะไร กลบความประหม่านั่น ยกนิ้วขึ้นเกาคิ้ว มืออีกข้างหยิบกล่องของขวัญนั่นออกมา
 
"แต่ว่าเวลาอยู่กับฉันช่วยอย่ากลัวที่จะเป็นตัวของตัวเอง เพื่อให้ตัวนายเองมีความสุข" หันไปด้านข้างแล้วหัวเราะออกมาเล็กน้อย "ฉันจะได้มีความสุขด้วย" 
 
 
 
 
ความรู้สึกหลายอย่างเกิดขึ้นกับชาร์ลี กรสังเกตได้..  
 
"ผม.." ชาร์ลีเอ่ยปากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อกรเขวี้ยงกล่องของขวัญที่ตนเป็นคนให้นั่นลงทะเลไปอย่างไม่ใยดี
 
 
 
 
 
ชาร์ลีนิ่งไป.. "คุณกร... ?" มุ่นคิ้วมองแผ่นหลังอีกฝ่ายอย่างไม่เข้าใจ 
กรกลับหัวเราะ นั่นยิ่งทำให้ชาร์ลีรู้สึกสับสน 
 
 
 
"กล่องนั่น.. " กรหันกลับมา "ไม่จำเป็นต้องใช้แล้วล่ะ.." ในมือถือแหวนไว้วงหนึ่ง กรตั้งใจที่จะใส่แล้วไม่ถอดมันอีก ยื่นแหวนให้ชาร์ลี หลุบตาเหมือนคิดอะไรนิดหน่อย ก่อนจะเลื่อนขึ้นไปสบตา

 
 
 
 
"ใส่ให้ฉันได้ไหม? .. "
 
 
 
 


---------------------------------------------

 
 
...

กล่องของขวัญใบเล็ก ๆ ลอยอยู่ในทะเล 
 
ที่มีกลิ่นของอดีตและความโง่ของผู้ได้รับ

 
 
ลมทะเลกับคลื่นที่ซัดแรงนั้น พามันลอยออกไปไกลขึ้นเรื่อย ๆ
 
เขาจะไม่นำมันกลับมาอีก..

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
-------------------------------------------------------
 
ฉันไม่มีอะไรจะพูด o<-< 
นอกจาก ขอโทษพี่โ๋ด๋ยยย oTL /คือมันนานมากก
 
 
/วิงหนีทุกคนไปอย่างไร้สติ o<-< 
 

Comment

Comment:

Tweet

Too many <a href="http://pyikugwgu.com">colimpments</a> too little space, thanks!

#19 By Z1KzpohWk (60.235.27.62) on 2013-09-10 07:29

This is just the <a href="http://okoufetc.com">peefcrt</a> answer for all of us

#18 By o6oGJNm215 (207.173.4.142) on 2013-09-09 18:45

Your articles are for when it ablltuseoy, positively, needs to be understood overnight.

#17 By 7G5kroIWu3Db (94.23.238.222) on 2013-09-08 16:27

วิ่งกลับไปนึกมาว่าคอมเมนต์อะไรไปบ้าง ;^; ถ..โถ อุตส่าห์ตื่นเต้นมาเม้นต์ตั้งแต่วันแรก ที่ไหนได้... *กระซิกกระซี้ กระซิกกระซี้*

แบบว่า จำได้ว่าวันก่อนที่หนาวจะโพสต์เรื่องน่ะน้า กำลังนึกถึงเรื่องของคู่นี้อยู่เลยล่ะ!

นี่มันหวานแล้วล่ะ หวานแล้วว เสี่ยวอะไรกันตะกอน โถ อ่านแล้วเขินแทนเลยล่ะ XD

จากเดิมที่พี่ชายคอยกังวล แล้วมองอยู่ห่างๆ ตอนนี้นายจะต้องเป็นฝ่ายห่วงพี่แทนแล้วสินะ 555+ ชีวิตคู่ของตาก้านกับอีวานจะเป็นยังไงต่อไปน้า

#16 By jackywinter on 2012-01-13 21:48

กรี๊ดดดดดดดดดดดด เพิ่งเห็นว่าโพสต์ไม่ติด โฮ โฮ โฮ ;^; ไม่จริงงงงงงง

#15 By jackywinter on 2012-01-13 21:31

นี่น่ะน่ะ

มันน้องชายช้านนนนนนนน น้องชายช้านนนนนนนนนนนน



โตเป็นผู้ใหญ่แล้วสินะ

#14 By kno21 on 2012-01-04 19:50

/ปาดน้ำตา
ไอ้วาไม่ได้อ่านกรนานมากแล้วว่ะพี่หนาว /พราก
แมร่งซึ้งอะ
/สูดขี้มูก

#13 By ลมคราม on 2012-01-04 18:54

เอาซะกุน้ำตาซรึมม์ OTZ!!!


โอ๊ยบ้ามากเลยว่ะ โอ๊ยแย่ชะมัดเลย /กุปาดน้ำตาห์ แม่งนี่มันดีมากๆเลย โคตรดีเลยอ้ะ จะว่ายังไงดี มันหักมุมโคตรๆ อบอุ่นโคตรๆ โอ๊ยชอบ หวานเว่อร์ พีคอ้ะะะะะะะะะะ โฮรวววววววววววว /ต่อยพี่แหนว


คือมันก็แค่นั้นแหล่ะกร แค่ขว้างมันออกไป ดีใจที่นายทำได้แล้ว พูดไม่เก่งว่ะ แต่ดีใจกับนายด้วย รู้สึกได้ถึงความสุขของทั้งนาย ทั้งชาร์ลีเลย

ต่อจากนี้ไป ก็ขอให้มีความสุขอย่างนี้ ตลอดไปเลยนะ


ปล.พอเห็นคนเขียนถึงหวานแล้วเขิ๊นเขินอย่างประหลาด ขอบคุณที่เขียนถึงนะพี่ =////=

#12 By KUN on 2012-01-04 05:30

ว้ายยยยย นี่มันหวานรับต้นปี!!!

คุณกรดูเท่ห์ชะมัดเลยนะ แบบว่าอ่านไปก็ลุ้นไป
ตอนขว้างกล่องทิ้งนี่ใจหายวูบเลย
กลัวคุณชาร์ลีเศร้า แบบนั้นชั้นไม่ย้อม!

แต่ "นาย.. คือความสุขของฉัน" นี่สุดยอดมากๆ!
การที่ใครสักคนจะพูดอะไรแบบนี้ออกมาได้มันสุดยอดเลยนะ
โอ๊ยยยยย ขอจมอยู่ในห้วงความหวานอีกสักหน่อยเถอะ cry

ปล. ไม่เสี่ยวซะหน่อย มันขึ้นอยู่กับโมเม้นต์ คุณกรละก้อ question

#11 By Matilda & Jack on 2012-01-04 04:19

ไอห่าาา กุข้ามบลอกชาวบ้าน มาอ่านบลอกมึงอ่านเลยนะเนี่ยยย มึงทำกุเซอร์ไพรซ์มากกกกกกกก /อาทิตย์ที่แล้วยังบ่นๆกับมึงอยู่เลยยย

ว้ากกกก คิดถึงกรว่ะ กุว่า มึงแต่งดีขึ้นนะ มีจังหวะในตอน อ่านแล้วรู้สึกสบายๆ แต่ก็ไม่อืดเกินอะ แต่เอ๊ะ นี่มันเอนทรี่พี่สะใภ้ พบน้องสามี(ในอนาคต)นี่นา /โดนโบก 5555

กุชอบมากๆมึง ตรงที่ นาย คือ ความสุขของฉัน
มันชัดเจน และตรงตัว เป็นคำพูดที่สมเป็นกรในตอนนี้มากๆ
(กุเชื่อว่า มึงต้องเข้าใจที่กุต้องการสื่อมึงนะคะ /บีบ)
ไม่เสี่ยวหรอก แหม เค้าเรียกหวานสิ ปากหวานนะคะตะก้อน
ไม่เจอกันนาน หวานขึ้นนะเนี่ย /เขินเลย

กุรอ BTS ต่อนะคะมึง ฮุฮิ
(สารภาพว่า กุจำเอนทรี่พี่โด๋ยไม่ได้แล้ว orz)

#10 By SIN*SIN on 2012-01-04 03:57

ฮิ้วววว หวานอะ หวานนนนนนนน
(หมายถึงกรอะ หวานจริงๆ เลยตอนนี้ ไม่ได้หมายถึงคุณบุรุษไปรษณีย์ที่โผล่มาทำกับข้าวแวบนึงหรอกนะ)

แต่ไอ้คำว่าเสี่ยวนั่นมันช่างตัดอารมณ์ดีแท้


ขอให้มีความสุขนะทั้งคู่ /ซับน้ำตา

#9 By cyanic on 2012-01-04 02:40

เอาล่ะ มาเมนต์กันดีๆ

กรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร

เอาล่ะ เรามาเมนต์กันดีๆอีกหน...orz

เข้าใจความรู้สึกกรเลยว่าเวลาที่สับสน คนเรามักจะอยากกลับไปหาครอบครัว แม้จะไม่สนิทกันผิดใจกันก็ตามเถอะ รู้สึกว่าความสัมพันธ์ของกรกับก้านดีขึ้นแบบไม่ต้องพึ่งกิจกรรมอะไรเลยด้วยล่ะ...แม้จะยังซึนทั้งพี่ทั้งน้อง ,,- -,,

และเพราะก้านกับอีวาน...อา...ก็เห็นพี่กับพี่สะใภ้ไงล่ะ เลยคิดได้... /ให้ทิปก้านกับอีวาน #ผิด

ฉากเอาแต่ใจ เรียกให้ชาร์ลีไปด้วยกันนี่มันนนน ฮว๊ากกกกกกกกกกกกกกก อย่างงี้เซ่ เยสๆๆๆๆๆๆ

....เอาล่ะ เรามาเมนต์กันดีๆต่อ orz

เคยคิดมาตลอดว่ามีแต่ชาร์ลีห่วงกร อย่างผ้าพันคอนั่น...(คือชาร์ลีจะชิงเมะ) แต่กร กร ก๊อนนนนนนนน เอามาพันกลับคืนไป ชิงความเมะคืนมา! //ตบเข่าฉาดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ใกล้เมนต์จบละหนาว...ฮั่กๆ เรามาเมนต์กันต่อ orz

ตอนจบหักมุมนิดๆ...นี่ถ้าชาร์ลีตกใจจนร้องไห้นี่...ฉันโดดต่อยแกจริงๆนะกร แต่โชคดีที่เฉลยเร็ว

โยนกล่องทิ้งเพราะไม่ต้องใช้มันอีก...การกระทำร้ายมากๆ แต่โคตรรักเลย...

รู้สึกฟินมากๆกับคู่นี้ ถึงฝั่งแล้ว แต๊งกิ๊วหนาวด้วย เขียนได้เยี่ยมเลย ;___;

มีความสุขมากๆนะกรกับชาร์ลี...แต่งงานกันซะนะ จัดพิธีด้วย อยากได้เด็กยกของ โปรยดอกไม้ กั้นประตูเงินประตูทองมั้ย(?) ,,- -,, #โดนชก

#8 By มาโช on 2012-01-04 00:53

แปลกจริงๆที่เธออัพบีที 555555

แต่หวานว่ะ หวานมาก กรเอ๊ย พอเธอจะหวานก็โคตรหวานเล๊ย นายดูล้อหล่อ

#7 By ทราย (Xiang-gu) on 2012-01-04 00:43

อ่านแล้วให้ความรู้สึกเหมือนอารมณ์ตอนทานเค้กโยเกริต์ กับจิบชานมอ่อนๆ อาา หวานอมเปรี้ยวดีแท้ อ๊ายย ชอบคู่นี้จัง cry

#6 By บาบิโลน on 2012-01-04 00:38

ปีหนึ่งเลยเหรอ ... ดีนะฉันยังไม่ได้อัพสรุปปีนี้ของชาร์ีลีที่เขียนไว้... (ยาวประมาณวิทยานิพนธ์แหนะ #แย่ว์)

แต่ว่าเป็นหนึ่งปีที่คุ้มค่าการรอคอยมากนะสำหรับตอนนี้

ขอบคุณมากนะ

ขอโทษด้วยที่เริ่มความดราม่าไว้ หลังจากนี้คงไม่มีดราม่าอะไรมากมายแล้ว...มั้ง (//แม่มตรูก็ดันเป็นสายดราม่า...)

เป็นตอนที่เขียนดี ฉันชอบตัวกรตอนที่กำลังครุ่นคิด ... อธิบายไม่ถูกว่ะ แต่ในด้านฟิค หนาวเองก็นอกจากการวาดรูปที่พัฒนาขึ้นแล้ว เรื่องแต่งฟิคก็ด้วยนะ

สรุปว่ากรมาเป็นสะใภ้แล้วสินะ //น้ำตา //โดนชกว์

ฉันขอบคุณจริง ๆ นะสำหรับทุกอย่าง....

#5 By W on 2012-01-04 00:33

กร ไม่กินข้าวเย็นกับพี่ชายไม่ได้นะ //โดนโบก//

ไม่ ไม่ นี่ไม่ใช่ประเด็น
ฉันว่าแกเขียนดีอ่าาา อันนี้ แบบว่าเขียนเก่งขึ้น หรือเพราะฉนไมไ่ด้อ่านนานและอยากอ่านมากก็ไม่รู้แห้ะ วาดเก่งขึ้นแล้วก็เขียนเก่งขึนด้วย

นี่มันเซอร์ไพรซ์มากนะเนี่ย ไม่คิดว่าจะได้อ่านอ่าาา คุณกร
ดีจังเลย ดีกับชาร์ลีเยอะๆนะ
นายเป็นความสุขของฉันอย่างเงี้ยย XD เขินเลย
ตาหนวดขี้เก๊กเนี่ย


ตอนหันมายิ้มให้อีวานหล่อมากเลยอ่ะ โคตรหล่อ อั่ก ฮอทว่ะ

ดีใจที่หนาวเขียนอันนี้อ่ะ แบบว่าอันเก่ามันค้างไว้ แล้วพอมาอ่านอันนี้ก็แบบว่า อ้อ 2011 ของสองคนนี้เป็นอย่างงี้เอง ยังแฮปปี้ดีนี่นา แบบนี้อ่ะ ,,-_-,, ดูแลกระหล่ำดีๆนะคุณกร

#4 By Sheck (103.1.164.2) on 2012-01-04 00:22

หะ โลกเเตกจริงด้วย เธออัพก้าก
เเต่เเบบว่า กร ดีใจด้วยนะ นายเจอความสุขของนายเเล้ว
ยินดีด้วยสำหรับคู่นี้ อิอิ น่ารักจริงเลยนะกร ขอให้นายเป็นเคะที่ดีตลอดกาล

#3 By MISAKI on 2012-01-04 00:14

กำลังคิดว่าจะเม้นต์ว่า

"หวานว่ะ อิจฉา ชกๆๆๆๆๆ"

แต่พอเจอ

"คำพูดเสี่ยว ๆ นั่น"

หมดกัน......

ไม่เสี่ยว เค้าเรียกหวานนนนนนน

#2 By Pudding Friday on 2012-01-04 00:11

ตรัส....

#1 By มาโช on 2012-01-04 00:11